Tête de la  course, de kopgroep. Het is een apart fenomeen: samenwerken met je aartsrivalen om de winst te behalen. Nol brengt vandaag een ode aan dit samenspel van rivalen.

Scroll verder voor de rest van het artikel

Word abonnee

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Strava

Word lid van de Cobbles Strava Club
Ontdek en deel de leukste fietsroutes met andere passionado's

Door naar Strava

Omslagfoto: Tête de la Course, door La Machine

Vandaag is de dag!

Je wordt de ochtend van de koers wakker, strekt je uit en meteen voel je het: de benen zijn in orde! Nu kan je eindelijk die langverwachte bloemen winnen voor je geliefde, grootmoeder of waterschildpad.

Met goede moed en een rugzak vol moraal trappel je intens gelukkig naar de koers: dit wordt jouw dag!

Onder het genot van het eerste voorjaarszonnetje speld je het rugnummer op, rijd je een verkenningsrondje over het parcours en stel je op voor de start. Barstend van zelfvertrouwen wordt er nog wat flauw gegrapt over seks en bier alvorens het startschot klinkt.

cobbles wielrennen tete de la course mapei museeuw roubaix 96De legendarische kopgroep die er in ’96 met heel het podium vandoor ging.
Eerder dit jaar hadden wij het geluk de kopman, De Leeuw van Vlaanderen, te kunnen spreken.

Grote pupillen

Evenals de bel voor de laatste ronde heeft ook het startschot een Pavlov-effect op de hormoonspiegel van een coureur. De prikkel zorgt voor testosteronproductie, welke pupillen doet vergroten, bloedvaten verwijden en het hartritme stijgen.

Na een paar nutteloze ontsnappingen merk je dat de beslissende eraan zit te komen. Ingrediënten hiervoor zijn: meerdere ploegen vertegenwoordigd in een ontsnapping, welke ontstaan is op een moment dat het gehele peloton met de tong tussen de spaken hangt.

De tête de la course ontstaat

“WE ZIJN LOS!” klinkt het. De tête de la course is geboren. De formatie zal nu goed moeten samenwerken om succesvol te zijn. In eendagskoersen zal dit doorgaans soepeler verlopen, aangezien geen belangen te verdedigen zijn omtrent klassementen. Draaiend als een goed-geoliede ketting sterf je met de groep duizend doden om de voorsprong uit te breiden.

De volgende fase lijkt minder hectisch. Men eet en drinkt wat, terwijl een constant tempo aangehouden wordt. Het psychologische spelletje speelt zich nu achteraan de ketting af. Coureurs proberen hier al pokerend kopbeurten over te slaan en laten daardoor gaatjes vallen. De kunst is om hierin een balans te vinden: anderen forceren mee te draaien, maar ondertussen zelf beurtjes overslaan.

https://www.youtube.com/watch?v=rsHCLXvYRW0

Het is een spelletje

Plots komt het besef dat jullie weg zullen blijven. Dit is wanneer de finale pas echt begint. Benen worden stilgehouden, kopbeurten worden geforceerd aan elkaar opgedwongen. Ga je te vroeg aan, verlies je. Ga je te laat aan, verlies je.

Om met de bloemen naar huis te gaan moet je met je grootste rivalen samenwerken. Daarnaast moet je durven verliezen om te winnen. Timing, acteer-skills en een set krachtige poten komen hierbij goed van pas.

Vertrouw niemand en ga uit van eigen kracht. Eet eerst andermans bordje leeg, alvorens je aan die van jezelf begint. De tête de la course is immers een bal van bedriegers.

Laat je horen

Wat is jouw gaafste ervaring in de kopgroep? Of welke kopgroep van een bepaalde koers staat jou nog bij als de dag van gisteren? Laat het ons weten via je favoriete social media kanaal: Facebook, Instagram of Strava.

Gerelateerd artikel

De kopgroep, de tête de la course, krijgt altijd de meeste aandacht in een koers. Maar het beulswerk van de knecht gaat vaak aan iedereen voorbij. Sta even een momentje stil bij deze stille kracht en lees Pascals ode aan de laatste man:

Nol van Loon

⁠⁠⁠Zo hard, zo lang en zo vaak mogelijk. Dat is waarom het om draait in Nols onbetwiste liefde voor wegwielrennen. Zowel in de koers als tjidens de training probeert hij alles uit de sport te halen. Kasseien en vals plat zijn terreinen waar hij uren op kan doorbrengen.